Wetenschapsgeschiedenis



School van Athene

Leerdoelen

  1. Een brede algemene kennis van de geschiedenis van de wetenschappen.
  2. Inzicht in de onderlinge verwevenheid van de wetenschappen.
  3. Inzicht in de samenhang tussen wetenschappelijke stijlen en wetenschapsontwikkeling.
  4. Het ontwikkelen van analytische vaardigheden voor de historische benadering van de wetenschap.

Inhoud

Het verhaal van de ontwikkeling van de wetenschap wordt verteld, voor zes verschillende manieren van wetenschap bedrijven oftewel stijlen. Voor Aristoteles en zijn navolgers was wetenschap in de eerste plaats "zekere" kennis. Vanaf 1600 verdween het ideaal van zekerheid niet maar werd het wel steeds minder belangrijk. Het experiment wordt erkend als een belangrijke manier van waarheidsvinding en metaforen krijgen een plaats in het wetenschappelijk redeneren. Galileo, Descartes en Newton hadden hun grote ontdekkingen in de 17e eeuw niet kunnen doen als zij de stijl van wetenschap bedrijven niet ook hadden vernieuwd. We zullen Galileo’s experimenten reconstrueren, en nieuw licht werpen op zijn ruzie met de kerk. Newtons verrassende relatie met de alchemie komt aan bod, en daarnaast ook waarom Newtons tegenstanders, die veel strenger in de wetenschappelijke leer waren, aan het kortste eind trokken. Het werk van Galileo, Descartes en Newton leidde ertoe dat men de vraag 'wat is waarheid?' anders ging stellen. Datzelfde geldt ook voor latere vernieuwers: Linnaeus (taxonomie), Darwin (evolutie) en Galton (statistiek). Techniek is een verhaal apart. Heel lang hebben techniek en technologie zich los van de wetenschap ontwikkeld, maar vanaf de 20e eeuw is dat in steeds mindere mate het geval. We willen ook de ontwikkeling van de wetenschap niet los zien van door wie en de plaatsen waar (zoals universiteiten) ze bedreven wordt. Wie steunen de wetenschap met geld en middelen, waar dient wetenschap voor? Ook hiervan wordt de geschiedenis verteld tot aan de toestand zoals die nu is.

Thematische onderwerpen van de cursus zijn:

- De deductieve, tot zekerheid leidende stijl in de wetenschap

- De experimentele stijl en de ontwikkeling van de wiskunde

- De experimentele stijl in relatie tot de alchemie

- Sceptische bezwaren tegen het ideaal van zekerheid

- Hypothesevormende wetenschap

- Als wetenschappen worden geleid door een stortvloed van gegevens

- De impact van het historische denken op de wetenschap

- De impact van de technologie op de wetenschap

Aanbevolen voorkennis

De cursus is geschikt voor studenten in de exacte wetenschappen, sociale wetenschappen en geesteswetenschappen.

Aanmelden

UvA-studenten kunnen zich vanaf donderdag 15 juni 2017 inschrijven (zoek op code 5512WESG6Y in SIS) tot en met een week voor aanvang van de cursus. Neem bij problemen met je inschrijving contact op met: servicedesk-iis-science@uva.nl

Andere geïnteresseerden, zoals contractanten en bijvakkers, kunnen zich vanaf 1 juni 2017 inschrijven via het aanmeldformulier.

Werkvorm

11 hoorcolleges.

Onderwijstijden en toetsdata

Start 31 oktober, 11 colleges met afsluitend tentamen, iedere dinsdagavond van 19-21.

Kijk op Datanose voor exacte informatie.

Studiemateriaal

Chunglin Kwa, De ontdekking van het weten. Een andere geschiedenis van de wetenschap, Boom, 3e druk 2009.

In plaats van het Nederlandse boek is het Engelstalige boek ook toegestaan: Chunglin Kwa, Styles of Knowing, University of Pittsburgh Press, 2011. Syllabus met aanvullende teksten.

Kosten

Zie deze pagina

Aantal deelnemers

Maximaal 80 studenten, van wie maximaal 20 contractstudenten.

Toetsvorm

Centraal schriftelijk tentamen over de reader en de hand-outs van de bijeenkomsten.


Vorm
Kortlopend, open uva-college
Toelatingseisen
Open
Studielast
6 EC, 12 weken
Voertaal
Nederlands
Start
November

Gepubliceerd door  Instituut voor Interdisciplinaire Studies