Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN uva.nl

Heb je een langgekoesterde wens te doceren over een thema dat eigenlijk niet past binnen je eigen vakgroep? Bij het IIS krijg je als UvA docent de kans om interdisciplinaire onderwerpen door te ontwikkelen tot een interdisciplinair keuzevak. Bennett Kleinberg, destijds bezig met zijn promotieonderzoek bij de UvA, greep deze kans aan en ontwikkelde het populaire keuzevak Crime Science. Dit vak werd zowel grootschalig als keuzevak aangeboden als kleinschalig voor honoursstudenten. Kleinberg legt vol enthousiasme uit wat zijn ervaringen waren en wat voor hem de meerwaarde was van deze samenwerking.

‘Lang geleden was ik ooit zelf honoursstudent bij het IIS. Het instituut was daarom geen onbekende voor me. Ik volgde toen nog een Master Crime Science aan de University College London. Toen ik eenmaal mijn promotieonderzoek aan de UvA deed vertelde ik mijn bachelorstudenten wel eens over ‘Crime Science’ en ik merkte dat ze hier enthousiast van werden en er van baalden dat zoiets niet bestond binnen de UvA. Crime Science is per definitie een interdisciplinair wetenschapsgebied. Het past bij geen enkele faculteit en is anders dan Criminologie. Waar Criminologie verklarend te werk gaat ligt bij Crime Science de focus op probleemoplossing bij vraagstukken over veiligheid en preventie. Crime Science vraagt zich af hoe we misdaad als complex fenomeen kunnen beschouwen en door wetenschappelijke methoden beter kunnen doorgronden. Neem bijvoorbeeld online hate speech. Je gaat bij dit vraagstuk kijken hoe je dit kunt doorbreken of voorkomen door gedrag en patronen van het fenomeen te analyseren.’

Hoe ben je van idee naar de ontwikkeling van het vak gekomen?

‘Ik heb mijn idee besproken met Jessica Rodermans van het IIS. We hebben gekeken naar wat er realistisch was qua gastsprekers en onderwerpen en ben met haar op zoek gegaan naar een goede manier van toetsen. Ik had hier als docent al wel ervaring mee, maar het verschil was dat ik nu geen lange opbouw kon maken zoals je dit doet binnen een opleiding. Ik moest in één enkel vak het thema introduceren, maar wilde ook de diepte in gaan met de studenten. Daarnaast wilde ik afwijken van de standaard toetsing van kennis en graag projectgericht werken met studenten. Uiteindelijk kon ik dit waarmaken binnen het kleinschaligere honoursprogramma. Voor het keuzevak heb ik dit anders vorm gegeven omdat ik daar met een veel grotere groep (rond de 100 studenten) te maken had. Hier werkten studenten individueler aan het bedenken van een preventieve oplossing van een zelf verzonnen misdaad en werd er gewerkt met schriftelijke peer to peer feedback van medestudenten.’

Met welke elementen heb je Crime Science vorm gegeven en wat viel je op bij de studenten?

‘De studenten die afkwamen op het vak of de honoursmodule ‘Crime Science’ kwamen uit zeer verschillende richtingen zoals wiskunde, informatica, geografie, psychobiologie, geneeskunde en een aantal geesteswetenschappen. Dit was een grote meerwaarde. Hierdoor kregen we ideeën en oplossingen waar ik zelf nog niet aan had gedacht. Ze moesten bijvoorbeeld een oplossing vinden op een probleem van het Ministerie van Justitie en Veiligheid en de Wildlife Justice Commission. Studenten kregen 12 weken de tijd om aan een oplossing te werken voor het aangedragen vraagstuk.  Studenten werkten in kleine groepen. Je zag direct dat iedereen in eerste instantie zijn eigen theoretische kader en methoden inzet. Dus dat vraagt vooral aan het begin veel van de studenten. Het kost moeite om te realiseren van elkaar dat je totaal andere aannames hebt over de wereld en het gedrag van mensen. Maar uiteindelijk was dat samenwerken in kleine projectgroepen een hele geslaagde manier van toetsen. We hebben aan het begin van de samenwerking expliciet gemaakt dat iedereen zaken vanuit een andere invalshoek bekijkt en dat dit vooral in het begin het moeilijk kan maken om tot een gezamenlijke oplossing te komen. Ze werden hier wel in begeleid en wat vooral belangrijk was dat ze hun bevindingen veel voor de gehele groep moesten pitchen, waardoor ze veel feedback kregen van de andere groepen. Maar om het interdisciplinaire denken te bevorderen was het naast de groepspresentatie van belang dat zij ook een individueel verslag moesten maken waarbij ze naast hun eigen discipline ook een brug moesten slaan naar tenminste één andere discipline over de oplossing waar ze naar toe werkten. Hiermee voorkwamen we dat ze alleen met oplossingen kwamen vanuit hun eigen vakgebied.’

Kun je een voorbeeld geven van een mooie opdracht en hoe die is uitgevoerd door studenten?

‘We kregen van het Ministerie van Justitie de vraag hoe je deterrence (afschrikking) kunt toepassen op vliegvelden en stations. Hoe kun je mensen die van plan zijn een aanslag te plegen ontmoedigen? Door bijvoorbeeld veel camera’s op te hangen? Een groep studenten kwam toen met een bijzondere oplossing van ruimtelijk adaptive design. Je zou de ruimte iedere week of dag anders moeten kunnen indelen. Hier zitten natuurlijk ook weer nadelen aan, want mensen willen graag dat alles er hetzelfde uit ziet. Maar haalbare elementen van onvoorspelbaarheid inbouwen in het interieur van een luchthaven of treinstation is een goede oplossing van het probleem. Heel concreet stelden ze modulaire muren voor die je kunt verschuiven. Hierdoor ziet een ruimte er iedere keer anders uit. Goede samenwerking van informatica, psychologie en de geesteswetenschappen.’

Wat was je motivatie bij het ontwikkelen en het geven van dit vak?

‘Ik had allereerst een sterke intrinsieke motivatie voor het onderwerp, als je een thema hebt dat je erg interesseert vind je het vanzelf niet erg om hier tijd aan te besteden en je er in te verdiepen. Wat mij ook motiveerde bij het geven van het vak, was het enthousiasme van de gastsprekers uit het veld. Zij werden erg blij van de oplossingen waar de studenten mee kwamen en zo merk je dat het vak echt impact kan hebben. Wat daarnaast zeker helpt is dat het IIS klaar staat om je te helpen en te begeleiden, maar je tegelijkertijd de vrijheid geeft om de dingen te doen die je zelf leuk vindt.

Waarom zou iedereen volgens jou een interdisciplinair vak moeten ontwikkelen bij het IIS?

‘Mijn ervaring is dat studenten het waarderen als je nieuwe vormen van onderwijs of toetsen uitprobeert. Studenten raakten bij Crime Science echt geactiveerd en dat maakt je zelf ook enthousiast. Het andere bij effect is dat je jezelf ook als onderzoeker positioneert binnen een interessant netwerk voor zowel studenten als opdrachtgevers. Je kunt mensen met elkaar verbinden en aan jezelf, zelfs soms op de lange termijn. Daarnaast is het belangrijk om bij de ontwikkeling van zo’n vak je ruimte te pakken en te gaan experimenteren, vooral qua toetsen. Bij het IIS geven ze je echt de ruimte om dingen uit te proberen. Studenten waarderen dit.’

 

Ben je UvA docent of onderzoeker en heb je een idee voor een mooi interdisciplinair keuzevak? Neem dan contact op om dit te bespreken met Jessica Rodermans (j.rodermans@uva.nl)  of Andrea Manneke (a.manneke@uva.nl) van het IIS.